Wat is denken? Je kunt denken wat je wilt. Je kunt je gedachten de vrije loop laten. Als je iets vaak genoeg denkt, ga je het zelf nog geloven ook. Over bepaalde standpunten zijn er altijd mensen die er anders over denken. Gedachten zijn bijna niet te stoppen. Ze vallen te pas en te onpas binnen. Je denkt op de gekste momenten. Je hebt diepe denkers, oppervlakkige denkers, mensen die denken dat ze niet denken, mensen die denken dat ze gelijk hebben, mensen die denken dat iemand anders niet goed nadenkt. Je kunt over je mening nadenken, over het leed in de wereld, over je relatie, hobby’s en nog veel meer. Het menselijk denken is eigenlijk het tegen zichzelf praten. Dat kan hardop, maar meestal is het "in gedachten". Maar wat gebeurt er nu eigenlijk als je denkt? Wanneer denk je over iets na? Waarom denk je ergens over? En, is hetgeen je denkt wel hetgeen je wilt denken of anders gezegd, is hetgeen je wilt denken wel hetgeen je zou moeten denken om datgene te bereiken waar je over denkt? Iedereen heeft de neiging om te denken dat wat men gelooft, de waarheid is. Ik heb het hier niet over een godsdienst, maar over alles wat je kunt geloven. Weliswaar zullen veel mensen hier en daar wat bijschaven aan hetgeen ze geloven, maar over het algemeen zal iemand hetgeen men gelooft als waarheid aanzien. We doen in ons leven allerlei indrukken op. Gegevens uit onze omgeving. Er kunnen enorm veel gegevens opgeslagen worden in onze hersenen. Al die gegevens moeten verwerkt worden. Ze moeten een plaats gegeven worden. Je hebt de grootste behoefte om al die gegevens in een begrijpende vorm te onthouden. Gegevens die geen functie hebben, worden vergeten. Elk gegeven wat in een "verhaal" geplaatst kan worden zul je makkelijker onthouden. Dat is noodzakelijk om te overleven. Je denkt om de opgedane indrukken een plaats te geven. Dagdromen is een hele nuttige bezigheid om jezelf en alle andere gegevens te plaatsen in het verhaal in je hoofd en om dat verhaal actief te houden. En om zoveel mogelijk te onthouden wat belangrijk is voor je. Iedere persoon bouwt al doende haar eigen "verhaal" op. Met dagdromen breid je het verhaal uit. En iedereen zal proberen om nieuwe gegevens in dat bestaande verhaal in te passen. De waarheid, het totale ware verhaal van het heelal en wat erin en eventueel daarbuiten gebeurt of aanwezig is, dus inclusief wat jij en ik doen, is zo groot en ingewikkeld, dat geen mens dat ooit kan begrijpen of beschrijven. Deze waarheid zou je in een enorme grote serie wiskundige en natuurkundige formules kunnen beschrijven. Wij zien slechts een klein deel van deze totale waarheid. Ieder weer een ander stukje. Ieder weer in een ander perspectief. De waarheid heeft ook betrekking op kleine dingen. Omdat de indrukken die we opdoen alleen de indrukken zijn die je uit je omgeving haalt, kan niemand ooit de hele waarheid weten. Onze hersenen willen eigenlijk een zo passend mogelijk verhaal hebben. Als we voor een bepaald gegeven een plaatsje zoeken in het verhaal in ons hoofd, kan het vaak voorkomen, dat er geen directe plaats te vinden is. Als we bijvoorbeeld een lichtflits zien daar waar we het niet verwachten. We willen dat gegeven, de lichtflits, een plek geven in hetgeen we al weten, het verhaal in ons hoofd. Omdat dat niet gaat, worden we onrustig. We vinden het helemaal niet fijn om dat gegeven niet te kunnen plaatsen. Dat is een overlevingstechniek. Hoe completer het verhaal, des te groter onze overlevingskansen. Deze hersentactiek zorgt ervoor dat we zoveel mogelijk te weten willen komen. Als we niet alles weten, gaan we theorieën bedenken, die de ontbrekende verbanden tussen allerlei onbegrepen gegevens kan "lijmen". Die theorieën kunnen de vreemdste vormen aannemen. Liever verzint men iets dat de bal compleet misslaat, dan dat men in onwetendheid blijft. Zo zijn wij dagelijks bezig met het "verzinnen" van verhalen, het leggen van relaties tussen de gegevens in ons geheugen. Veel van onze gevoelens worden gestuurd door deze verhalen. Het is niet gek dat er veel onenigheid bestaat, dat er veel meningsverschillen zijn en dat er veel onrust is. schrijver onbekend